می میرم برای این قیافه ات.... ( 16 ماهگی)

الهی فدات بشم ، که در چندین حالت قیافه ات این شکلی می شه.... خیلی بامزه می شی...

1- وقتی مثلا زمین می خوری و دردت میاد، سریع با این قیافه میای طرفم و من باید اول خانوم رو بوس کنم و محلی که دردش اومده رو ناز کنم و با هم بریم و مکانی که زمین خورده رو اه ه  کنیم......

2- وقتی کار بدی کرده ای یا به چیز خطرناکی دست زده ای و من برایت اخم می کنم با این قیافه میای تو بغلم و من رو بوس می کنی تا مثلا از دلم در بیاری...

3- وقتی چیزی رو می خوایی و بهت نمی دیم ، قیافه ات رو این جوری می کنی و از ما یک کمی فاصله می گیری و این یعنی که خانوم قهر کرده و ما باید بریم منت کشی خانوم...

4- وقتی بچه ها دارن تو بازی دعوا می کنن با این قیافه سریع ازشون دور می شی  یا کسی داره گریه می کنه قیافه ات این جوری می شه و یعنی اینکه تو هم ناراحتی...

خلاصه اینکه هر بار که این جوری چشم هات رو کوچولو می کنی و لب هات رو جمع می کنی  و میای طرفم، به جز بوس کردن و فشار دادن و قربون صدقه ات کار دیگه ای نمی تونم بکنم...

الهی فدات بشم که هر کدام از حرکاتت دنیایی حرف پشت سرش داره ...

سارینا جونم، مامانی خودم، دوست دارم عاشقانه و مادرانه و با تمام وجودم لحظه لحظه بودن با تو را تجربه کنم...